Discussie over de inhoud van het vrijeschoolonderwijs

Het rommelt al een tijdje binnen het vrijeschoolonderwijs. Houdt de ontwikkeling van de inhoud van het onderwijs gelijke tred met de ongebreidelde groei? Zoals Ingrid Boelens het beschrijft:

‘Een aantal jaren geleden is de Begeleidingsdienst voor vrijescholen (BVS schooladvies) met de methodiek van José Schraven op de markt gekomen om kinderen te leren lezen en schrijven. Er zijn nu nog maar weinig vrijescholen die deze methodiek niet toepassen. Het enthousiasme hiervoor van veel vrijeschoolleraren is groot. Veel leerkrachten vinden het prettig met een map te werken waarin alles zo systematisch/geordend staat; dat biedt houvast, je kan niets vergeten, je hebt zekerheid en duidelijkheid.

Toen ik er een paar jaar geleden voor het eerst van hoorde en een voorlichtingsmiddag bijwoonde, zag ik die orde, duidelijke opbouw, maar ik was ook wel (een beetje) verbaasd en verward. Dit strookte volgens mij toch op veel belangrijke punten niet met het vrijeschoolonderwijs?’

Er is een enorme discussie ontstaan over dit schrijf- en leesonderwijs, of dit wel thuishoort in vrijescholen. Op de website van Vrije Opvoedkunst zijn documenten met de voors en tegens uit diverse hoeken opgenomen. Het veertiende en laatste bericht is een ‘Verslag Platformbijeenkomst op 19 september 2018’ door Frans Lutters. Frans Lutters is sinds kort de nieuwe voorzitter van deze ruim tachtigjarige vereniging, als opvolger van Wim Veltman, die in mei 2018 overleed. Hij schrijft dat een voorbereidingsgroep, bestaande uit Jacques Meulman, Bart Muijres, Hugo Pronk en Rob Tuk, hiervoor verantwoordelijk was. ‘Er waren voor- en tegenstanders van deze methodiek aanwezig en dat maakte de bijeenkomst zeer waardevol. José Schraven, die zelf ook aanwezig was, benadrukte dat ze geen methode maar een methodiek ontwikkeld heeft. (…) Hans Passenier, directeur van de Begeleidingsdienst, las een uitvoerige brief van Annechien Wijnbergh voor die wegens omstandigheden verhinderd was. In deze brief benadrukte ze dat de methodiek speciaal voor de vrijeschool ontwikkeld is.’

‘In het tweede gedeelte versterkte zich deze tegenstelling (tussen theorie en praktijk, red.) en werd duidelijk dat er vervolgacties nodig zijn om juist op het gebied van de introductie van de methodiek vanuit schoolleiders en inspectiedruk meer duidelijkheid te krijgen en vooral de relatie tot de uitgangspunten van de vrijeschoolmethode voor lezen en schrijven nader uit te werken. De bijeenkomst vraagt om een vervolg en een hernieuwd bewustzijn van de waarde van een rustig tempo, kunstzinnig werken, beginnend bij het werken met letterbeelden binnen het schrijf- en leesonderwijs in de eerste en tweede klas van de vrijeschool.’

Deel dit op facebook