Motief #209

Sociaal proces

Mensen zijn erg verschillend. Zij wegen argumenten verschillend en zijn geneigd andere processen te willen doorlopen. Idealisten kan het om het principe gaan; realisten kijken naar het resultaat dat telt. Gevoelsmensen kunnen lijden aan onenigheid en gebrek aan harmonie in de groep. Daadkrachtigen willen doorpakken; voorzichtigers willen het allemaal nog eens met zijn allen opnieuw tegen het licht houden. Tijdens de ledenvergadering van 12 december 2016 besloten we met overgrote meerderheid een tweede keer tot het nemen van de verantwoordelijkheid voor de Riouwstraat, maar zelfs daarna was niet iedereen tevreden. Daar moeten we zeker bij stilstaan en aandacht aan besteden.

Een suggestie voor een betere aanpak was afgelopen oktober het principe van gedragen besluitvorming toe te passen. Dat zou een model zijn. In het oktobernummer van vorig jaar stond het ‘idee van gedragen besluitvorming’ uit de sociale sectie beschreven: “Het houdt in dat de voorbereidingsgroep een conceptbesluit formuleert dat aan alle leden gezamenlijk wordt voorgelegd. De leden mogen alleen zwaarwegende bezwaren daartegen inbrengen, die goed beargumenteerd zijn. De voorbereidingsgroep buigt zich er vervolgens over welke argumenten zij meeweegt, om dan een besluit te nemen en daarover verantwoording af te leggen aan de hele sectie. Zo wordt recht gedaan aan ieder mens als vrij individu.” (Motief 206, p.8)

Het bestuur heeft de overdracht van de Riouwstraat voorbereid en voorgelegd aan de leden op de raadplegende ledenvergadering van 13 oktober. Standpunten zijn uitgesproken en gehoord. Ook het geheel van de meningen over de groep is door een stemming gepeild. Het idee van eigendom door de AViN uit de vergadering heeft in het bestuur zwaar gewogen en het concept gewijzigd. Het voorgenomen besluit is nog weer eens ter verantwoording voorgelegd aan de leden op 12 december met het recht daarover het veto uit te spreken. Wie daarin geen ‘gedragen besluitvorming’ kan zien, heeft nog weer een geheel andere perceptie.

Onder de oppervlakte van verschillen in perceptie werkt naar mijn idee vooral de bewustzijnsziel, die zich niet snel zal neerleggen bij wat hij niet zelf heeft gecreëerd. Kunnen we elkaar meer vinden vanuit een geestzelfcultuur? Dan tellen niet zozeer proces of juridische structuur, maar trachten wij te zien waar de anderen staan. Een cultuur ook waarin idealisten proberen realistisch te zijn, waarin het realisme niet ten koste gaat van geestelijke ontwikkeling. Voorbij de angst voor het verschil. Het kunnen lezen van de feiten om te weten hoeveel tijd het leven ons daarvoor geeft, is nu wel een hele uitdaging geworden.

Jaap Sijmons

Deel dit op facebook