Motief #216

Om

Transformatie is aan de orde van de dag. Iedereen staat voor de uitdaging te transformeren. Niet makkelijk, want behoudende krachten zijn sterk. Het bestaande heeft immers zijn waarde bewezen en het is aangenaam te weten hoe het nieuwe er zal uitzien. Dan schakel je liever van de ene vorm naar de andere vorm over. Omschakelen doe je als je bijvoorbeeld van functie of van techniek verandert. Het verstand kan het dan afwijzen als onpraktisch.

Nog iets anders is het omvormen, waarin de verandering ook een omkering in zich draagt en het nieuwe werkelijk een verrassing wordt. Christine Gruwez heeft in Meditaties over onmacht mooi beschreven hoe bij omvorming de processen van ontkiemen en vruchtdragen werken. Bij het eerste geef je de kiem behoedzaam de tijd en gun je haar rust, bij het tweede rijpt de vrucht en pluk je die moedig zonder te wachten. Omvorming roept niet alleen afwijzing op, maar ook hevige onmacht omdat het nieuwe onvoorspelbaar anders is.

Nog verder gaat de omstulping die als het ware door de nacht gaat. Onze eerste verenigingsvoorzitter Willem Zeylmans wilde onze Antroposofische Vereniging na 1945 omstulpen. Maar zijn inzet ging te snel; er was te weinig tijd om in rust te ontkiemen, zodat er uiteindelijk geen vrucht was.

Hoe staat onze wereldwijde vereniging in deze tijd van transformatie? Omschakelen is nodig en het beleid dat nu in het Goetheanum ontwikkeld wordt getuigt daarvan. Omvormen is ook nodig; dat was merkbaar tijdens de wereldconferentie in 2016. Maar omvorming is niet mogelijk zonder het gewordene los te laten. En loslaten roept afkeer op en de neiging om te bevriezen, te vechten of te vluchten.

De uitdaging is het met elkaar uit te houden en de onmacht bewust aan te gaan. In onze landelijke conferenties en bijvoorbeeld ook in de conferentie Living Connections (afgelopen juli) was ervaarbaar dat die vermogens groeien. Ieder van ons staat ook zelf voor de uitdaging te leren bewuster om te schakelen, te leren omvormen en iedere nacht weer door de omstulping te gaan. Omvorming vraagt een innerlijk gebaar van loslaten en verbonden blijven. Dat is elke dag opnieuw een strijd met jezelf en met de ander. Het helpt om elkaar in die persoonlijke worsteling te steunen door mee te kijken naar het ontkiemen en het vruchtdragen in de ander, behoedzaam en moedig tegelijk.

Pim Blomaard

 

Deel dit op facebook