Motief #221

Jaarimpuls geest-bezinnen

Op het moment dat deze Motief uitkomt, ligt de jaarvergadering van de Algemene Antroposofische Vereniging in het Goetheanum in maart alweer achter ons. Als belangrijk onderwerp komt daar de overgang van een jaar-thema naar een jaar-impuls aan de orde. Daarmee is niet bedoeld om geen richting te geven vanuit het Goetheanum aan de verdieping van de antroposofie in de vele landelijke verenigingen. Wel om het thema niet alleen voor studie te agenderen, maar meer het meditatieve en de wil aan te spreken. De algemene vereniging heeft als ziel de Hogeschool voor Geesteswetenschap. Studie is een voorwaarde, maar de meditatieve verdieping en het aanspreken van de wil is de eigenlijke bedoeling. Daarvoor zijn de Grondsteen en de Grondsteen-meditatie gegeven. Op haar beurt is de drievoudige oproep tot meditatieve oefening in het microkosmische deel (de eerste helft van de eerste drie strofen) de kern. En weer daarvan is de oproep het geest-bezinnen te oefenen het midden.

Tijdens de avondvoordrachten op de Kerstconferentie 1923 zegt Rudolf Steiner op een gegeven moment dat je je eigenlijk alleen bezinnen kunt op wat je in je leven doormaakt. Logisch als je je bezint op wat je zelf, of wat een ander, of wij als kleinere of grotere groep hebben gedaan en waar we naar op weg zijn. ‘Wat houdt je werkelijk bezig?’ en ‘Doen we het niet alleen goed, maar doen we ook het goede?’ Van terugblik naar toekomstvisie loopt de boog als van avond- naar morgenstemming. Hoe laag of hoe diep de boog reikt, hangt daarbij af van ernst en geestkracht van de blik. De grootste boog omvat de huidige wereld om ons heen en de tijdsopgaven in een eeuwen omspannend perspectief. De filosofie is teruggeschrokken voor ‘Het Grote Verhaal’ en wij lijken terug te vallen in individuele levenslijnen.

Een levensafscheid dwingt een geestelijke terugblik af. Wij namen op 10 maart met een overweldigende opkomst afscheid van onze oud-penningmeester Max Rutgers van Rozenburg. De sprekers gaven allen een beeld van zijn persoonlijkheid, van zijn betrokkenheid bij mensen, zijn vaak geheel authentiek en autonome optreden, zijn vreugde om zijn kinderen en kleinkinderen, en ja, dat antroposofie belangrijk voor hem was als een volstrekt eigen impuls. Met respect en ontroering hoorden wij het aan. Kunnen we deze ernst, die tegelijk enthousiasme is, ook opbrengen midden in het leven, omringt door de zorgen van alledag? Dat is de jaarimpuls van het geest-bezinnen. Meer daarover op 19 mei op onze jaarvergadering.

Jaap Sijmons

Deel dit op facebook