Motief #226

Licht uit wereldwijdten

‘Het licht uit wereldwijdten, in het innerlijk leeft het krachtig voort…’

Dat zijn de eerste twee regels van de weekspreuk die begin september opgeld deed (week 22 in de kalender van de ziel). Het uiterlijke zomerlicht wordt tot zielelicht en werkt daar, het innerlijk versterkend en bevruchtend.

Licht is een wonderlijk iets. Vanuit natuurwetenschappelijke blik is het een soort van ‘substantie’ dat stralen heeft, breken kan, in lumen te tellen is en vaart maakt, snelheid heeft. Daar is licht een eenheid, een standaard.

Maar vanuit een andere blik is licht een veelheid, namelijk in haar kwaliteiten. Er is helder licht, diffuus licht, stralend licht en mat licht, strijklicht of verblindend licht, koel en warm licht, zacht of sterk. Het is mijn overtuiging dat licht een louter geestelijke presentatie in de wereld is. Ik kan het licht zelf niet zien; ik zie wel het object waarop het licht valt. De objecten lichten dan op, komen tot verschijning, maar het licht op zich zie ik niet! Is dat niet ook zo met een andere ‘substantie’? Door mijn medemens word ik zichtbaar en krijg ik betekenis, krijgt mijn leven zin. Doordat er opgroeiende kinderen zijn kan de leraar leraar zijn, door zijn patiënten is de dokter arts.

Nu breekt dan de tijd van het jaar aan dat het licht zich minder uitbundig doet gelden als in de zomer, zeker deze zomer. Het uiterlijke licht wordt niet alleen minder, het verandert ook van kwaliteit. Maar kijk: in ons innerlijk leeft het krachtig voort! En ook daar is het getransformeerd. In het innerlijk, in de ziel, kan het tot fakkel worden die mij leidt in de herfst en winter. Michaël roept op moed te vatten en het innerlijk (kennis)vuur laaiend te laten zijn – en te houden. Vuur van het onderscheidingsvermogen, vuur van het zelfinzicht.

In onze tijd beleef ik meer en meer hoe moeilijk het is de juiste balans te vinden in laaiend licht en vuur van de zomer; teveel leidt tot verblinding, verbranding. ‘Burn-out’. Te weinig leidt tot verkoeling, kilte en verstarring. De herfststemming is nodig, waarin ik me bezin op de veelheid van uitdagingen, taken, initiatieven: wat is haalbaar, wat goed. Want het is waar wat de wijze zegt: ‘Niet het vele is goed, maar het goede is veel.’ En hoe mooi klinken dan de laatste woorden uit de grondsteenspreuk: ‘Goddelijk Licht, Christus-zon, verwarm onze harten, verlicht onze hoofden, opdat goed worde wat wij uit harten grondvesten, wat wij uit hoofden doelvervuld leiden willen.

Ik wens u een prachtig, licht, warm en doelvervuld najaar.

Rik ten Cate

Deel dit op facebook