Motief #227

Op dit moment zijn we een goed eind op weg in de Michaëltijd en al aangekomen bij het begin van de lichtfeesten. In deze tijd van het jaar worden we minder naar het uiterlijke zonlicht getrokken en ontstaat meer ruimte om de innerlijke kwaliteit van licht te ervaren.

Und wenn in unsrer engen Zelle
Die Lampe freundlich wieder brennt,
Dann wird’s in unserm Busen helle,
Im Herzen, das sich selber kennt.
Vernunft fängt wieder an zu sprechen,
Und Hoffnung wieder an zu blühn,
Man sehnt sich nach des Lebens Bächen,
Ach! nach des Lebens Quelle hin.

Zo laat Goethe zijn Faust spreken. In de vertaling van Ard Posthuma:

Ach, nu het lampje als tevoren
zo vriendelijk brandt in onze cel
begint mij een licht te gloren;
wat was verduisterd blinkt weer hel.
De rede heeft het woord hernomen,
de hoop verrijst uit haar cocon,
men wil het leven voelen stromen,
ach hoe snakken wij naar de bron!

Dat verlangen naar de levensbron kun je sterk voelen in een koude of donkere tijd. Daarom is het nu een goed moment om twee voorbeelden uit onze tijd aan te stippen en te zien dat het oplichten in onze binnenruimte ook naar buiten kan stralen.

Deze zomer bezocht ik het geboortehuis van Novalis in Sachsen-Anhalt. Dit slot werd in 1987 door het DDR regime geschrapt van de cultureel erfgoedlijst. Het was te veel symbool van de oude ‘Herrenklasse’ en te sterk verbonden met het (esoterisch) christendom. De afbraak werd gestart. Jongeren uit de regio verzetten zich hiertegen; dit was hun ontmoetingsplaats en juist omdát de dichter-denker Novalis hier opgroeide, moest het huis behouden blijven. Het slopen werd gestaakt en met hun blote handen hebben zij het huis weer herbouwd. Sinds 1992 verzorgt de Novalis Gesellschaft hier uitgaven van Novalis’ werk. Uit het initiatief van jonge mensen is tegen het geestdodende regime in een bedding gemaakt voor liefdevolle zorg voor de geschenken die Novalis ons naliet.

Tijdens Michaël vond in Dornach het forum van de World Goetheanum Association plaats. Dit forum richt zich op dragers van ondernemende initiatieven die uit de antroposofie voortkomen. Initiatieven die lokaal of wereldwijd in de samenleving werkzaam zijn, die al economisch bloeien of nog in wording zijn. De samenkomst is een unieke onderneming: werken aan het leren zien en ontmoeten van het geestelijke in de ander en in de natuur in een tijd van financiële crisis, opkomst van nationalisme en sterke leiders, vervreemdingseffecten door digitalisering en uitputting van de natuur. Als mensen hebben wij ons te verantwoorden voor wat wij doen en aanrichten. Dat ‘wij’ omvat ook andere stromingen in de samenleving die een soortgelijke weg willen gaan en waarmee samenwerking vruchtbaar kan zijn. Want is het immers niet zo, om met Novalis te spreken, ‘zur Bildung der Erde sind wir berufen’.

Andreas Reigersman

Deel dit op facebook