Motief #214

De omweg naar huis

In het Goetheanum is met de Wereldconferentie Michaël 2016 een proces in gang gezet. Een eerste vrucht hiervan is de reactie van de leiding van het Goetheanum – in de zin van de Vrije Hogeschool voor Geesteswetenschap – en het bestuur van de Allgemeine Anthroposophische Gesellschaft. Die volgt op de weerklank van hun uitnodiging, waardoor ruim achthonderd leden en niet-leden werkend in het antroposofisch veld naar Dornach kwamen. Dat was een eerste aanzet. Nu was het woord aan leiding en bestuur.

Wat hadden zij gehoord en wat betekent het? Niet minder dan opnieuw een bewust wekken en in de praktijk omzetten van de doelen en idealen van de vereniging. Met honderd jaren zal de vereniging niet ‘af’ zijn. Liever niet zelfs, want een toekomstige generatie moet haar eigen vereniging leven. De samenhang blijft het zich ontwikkelende en verdiepende ideaal, ja wezen verbonden met de vereniging.

Ruim honderd jaar nadat de antroposofie door Rudolf Steiner in de wereld werd gebracht, is zij op tal van plaatsen een factor van betekenis geworden. De enorme groei van de vrijeschoolbeweging, de antroposofische geneeskunde, de BD-landbouw, de euritmie, de spraakvorming enzovoort. De ‘Gesamtausgabe’ van Rudolf Steiners werk is al omvangrijk en niet geëvenaard, maar tezamen hebben antroposofische auteurs alweer een veelvoud daarvan geschreven, denkend en onderzoekend verder gebracht. Vooraanstaande kunstenaars hebben zich op de antroposofie georiënteerd. De producten met een antroposofische achtergrond vormen een miljardenmarkt. En de vereniging?

Gelet op het aantal handtekeningen dat Eliant weet op te halen, op het aantal gebruikers van producten, ouders en oud-vrijeschoolleerlingen mogen we veronderstellen dat er in de wereld potentieel een paar honderdduizend leden zijn, van wie nu daadwerkelijk ruim veertigduizend lid zijn. Voor deze groeiende groep en voor de antroposofische werkgebieden moet de vereniging relevant blijven. Daartoe hebben bestuur en leiding in Dornach zich drie doelen gesteld (de ‘drei Zielbilder’).

Ten eerste: een helder beeld uit te dragen waar de Hogeschool nu staat. Ten tweede de organisatie te vernieuwen, waarbij met meer samenhang en minder vrijblijvend wordt samengewerkt. En ten derde, dat financiële steun voor het Goetheanum als kostbaar instituut niet alleen van de leden afhankelijk is, maar een bredere basis krijgt in de werkgebieden.

Is dit alles nieuw? Ja en nee. Het is het vernieuwen van de impuls en het afschudden van gewoontes die ons eerder hinderen dan helpen. Niet met de rug naar de toekomst staan. Elke reis blijft echter ook een lange omweg naar huis.

Jaap Sijmons

Deel dit op facebook